Hallo allemaal, ik kwam laatst een oude vriend tegen en hij zei iets, wat ervoor zorgde dat ik op een idee kwam en heel erg begon te reflecteren over het leven en wat er allemaal omheen gebeurt.
''Je bent zo jong en kijk wat je allemaal hebt bereikt!" - zei hij.
Ik ben hier zeker mee eens, ik ben nu 17 en als ik kijk naar wat er allemaal is gebeurd de afgelopen tijd, wat ik heb meegemaakt en waar ik aanwezig mocht zijn, dan vind ik het toch wel iets. Binnen een half jaar heb ik ontzettend veel leuke mensen leren kennen, ik mocht een workshop geven aan D66-leden, studenten en docenten, samen met mijn vrienden uit de GSA (Gender & Sexuality Alliance; schoolcommissie). Sinds kort ben ik ook een voorzitter van de GSA, wat natuurlijk gaaf is, je kan mensen helpen op jouw eigen manier en dat is iets wat ik altijd al leuk heb gevonden. Ik kan nog wel een paar dingen opnoemen, maar dat is geen boodschap voor vandaag.
Soms hoor ik ook van mensen, dat ik eigenlijk ideaal ben, maar dat ben ik zeker niet. Geloof me of niet, maar ik maak heus wel fouten. Heel vaak zelfs. Zonder eerst goed over na te denken, doe ik dingen, die later ontzettend grote of vervelende gevolgen hebben. Believe me, de spijt die je daarna hebt, wil je echt niet.
Ik ben eerlijk gezegd nog wel een kind, ik heb best veel dingen meegemaakt in mijn leven, maar ik ben ook nog steeds aan het leren, zeker van mijn fouten. Ik probeer mezelf te verbeteren, als ik bewust ben van mijn fout en als niet, dan vraag ik meestal naar een feedback van een ander.
De reden waarom ik dit met jullie deel, is om te laten zien, dat je echt niet bang hoeft te zijn om eerlijk toegeven, dat je niet ideaal bent. Dat je ook fouten maakt. Dat je bereid bent om een fout van iemand anders te begrijpen en uiteindelijk ook te gaan vergeven als dat nodig is.
Misschien door mijn vrolijke instelling op school of internet, merk je dat niet, maar net als iedereen heb ik ook mijn eigen issues. Ik zit namelijk met heel veel dingen vast, maar dat maakt niet uit, dat is gewoon een deel van mij en zo ben ik!
Ik zal even een goed vriendin van mij citeren: "Nieuwe dag, nieuwe kansen!"
Dit zegt ze dus altijd tegen mij, als ik mijn zelfverzekerdheid even kwijt ben en dat is dus iets wat ik wel heel erg waardeer.
Vroeger vond ik fouten maken heel erg stom, maar dat is helemaal niet zo. Fouten maken is, hoe vreemd dat ook klinkt, juist goed, want daar leer je van! Het is stom, als je dezelfde fout keer op keer maakt, maar dat geeft ook weer niet. Wij zijn alleen maar mensen, oprecht meer verstandig dan andere levende wezens, maar wij zijn geen superhelden, of idolen, die perfect zijn beschreven.
Wat ik ook vreemd vind is dat wij mensen, altijd die ene teleurstelling onthouden en alles wat iemand wel goed heeft gedaan gewoon makkelijk vergeten. Ik vraag me weleens af, of het waard is om een goede vriend kwijt te raken, door een ruzie, die zo makkelijk kon worden opgelost? Is het waard om urenlang boos te zijn op iemand, omdat diegene iets stoms heeft gedaan? Is het waard om een paar tranen los te laten? De hele nacht erover denken? Dit vraag ik me dus af, want soms is dat eigenlijk helemaal niet nodig.
"If you cannot do great things, do small things in a great way" - Napoleon Hill
Ik zal zeggen, ook al krijg je het idee, dat het niet lukt, dat je nooit tevreden bent met het resultaat die je behaalt, met band tussen jou en jouw vrienden, het maakt niet uit. Wees jezelf, altijd. Als je iets goed wilt maken, zet kleine stapjes, wees aardig, wees sterk. Geef nooit op, want misschien moet je nog maar één stap zetten om helemaal op de toppunt van jouw doel te zijn!Wees niet bang, om excuses aan te bieden, maar laat iemand anders het ook bij jou doen.
En onthoud... Wij zijn misschien niet ideaal, maar wij zijn zeker leuk op een eigen manier en dit is juist wat ons mensen uniek maakt!
Kasia Oberc
